قطعا در قسمت هایی از آن، نوشته ام توهین آمیز خواهد بود و بعد هم عذاب وجدان خواهم گرفت و در پی آن جز معذرت خواهی کاری از دستم بر نمی آید. پس سکوت می کنم و شما را به خواندن دفتر اول مثنوی معنوی، داستان نخجیران دعوت می کنم تا منجلاب توده ها را بخوانید.

بخش دوم:

آن چنان رنجی که دنیا بر دل ما می کند

بر دل هر کس کند

ترک دنیا می کند

با خودم گویم که فردا ترک دنیا می کنم

چون که فردا می رسد

با دیدنت

امروز و فردا می کنم

برف می بارد...

در دل تو چی؟؟

کم کم که سن آدم می رود بالا(این رازی است بین من و شما! به کسی نگویید!) واژه ها و معنی هایشان تغییر می کند، البته به شدت!

- دختر فلانی خیلی زرنگه! ماشاالله! ماشاالله! دیپلم رو که گرفت شوهر کرد، الان هم دوتا بچه داره.

- دختر فلانی تا حالا پونصد و شونصد تا دوست پسر داشته، آخرش هم بالاخره زن یکی اش می شه دیگه. ماشاالله! از بس زرنگه!

- فلانی غذا می پزه، انگشت هات رو میخوای بخوری. یک ژله هایی درست می کنه که بیا و ببین. سفره آرایی می کنه، یک! از بس که زرنگه!

- احمد آقا، پول در می آره ها! از بس زرنگه! پراید رو کرد پژو، پژوش شده ماکسیما، حالا هم که بی ام و خریده.

- بچه جون! یه ذره زرنگ باش! تا یه پسری می بینی، بالاخره، چشمی، ابرویی، نازی، عشوه ای!

- یه ذره زرنگ باش بتونی اجناست رو بفروشی به مردم!

- زرنگ نباشی ها، همین جوری تو سری خور می مونی بیچاره!

زرنگی، از آن واژه هایی است که نقل دهان همه است.

و

به جای واژه های مختلف، استفاده می شود.

این روزها همه زرنگ اند

شما چه طور؟

ما پیروز جنگ هستیم

بعضی جملات واقعا مسخره و خنده دارند.

چه طور می شود کلی بچه و زن را به کشتن داد، و بعد گفت ما پیروز جنگ هستیم؟

چه طور می شود خانه هایی را خراب کرد، و بعد گفت ما پیروز جنگ هستیم؟

چه طور می شود موشک پرانی کرد و بعد جشن گرفت که ما پیروز هستیم؟

اصلا چه طور می شود انسان های خدا را نابود کرد، و بعد گفت ما پیروز هستیم؟

اگر پیروزی به کشتن انسان هاست

اگر پیروزی به مرگ بر گفتن هاست

اگر پیروزی به قتل کردن هاست

خاک بر سر من، خاک بر سر همه ی آنان که در عمرشان

پیروز نشده اند

خوش به سعادت آن ها که با وارد شدن به جنگ، ادامه ی آن و تن در دادن به آن

احساس پیروزی، سعادت و خوشبختی می کنند.